Widok z góry na Morskie Oko - lipiec 2012

Morskie Oko (1395 m n.p.m.) – najpopularniejszy tatrzański staw


Morskie Oko – prawdopodobnie największy (1 miejsce pod względem powierzchni) i zarazem najbardziej znany staw tatrzański. Jest zlokalizowany w bardzo ciekawym otoczeniu – zwłaszcza spore wrażenie robi majestatyczny widok na Mięguszowieckie Szczyty, Cubrynę i Mnicha. Z czego najbardziej efektowny wydaje się Mięguszowiecki Szczyt Wielki, którego apogeum leży 1043 m powyżej poziomu lustra wody Morskiego Oka. Sama potężna ściana Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego o wystawie NNE osiąga ok. 920 m wysokości i można ją uznać za najwyższą ścianę tatrzańską. Opisywany staw jest w miarę łatwo dostępny i da się go obejść dookoła ciekawym szlakiem. Stąd też nic dziwnego, że ten zakątek działa na turystów jak magnes – mieści się w ścisłej czołówce najbardziej popularnych miejsc w Tatrach. W sezonie letnim przybywają tutaj tysiące turystów. Głównie w okolicach południa i popołudniu robi się wielki tłok, dlatego też Morskie Oko warto również poznać o takich zacisznych porach dnia jak wczesny ranek i późny wieczór, kiedy w spokoju można podziwiać piękno tego zakątka.

Ranek nad Morskim Okiem - sierpień 2012
Ranek nad Morskim Okiem – sierpień 2012
  • Powierzchnia: ~34,54 ha [prawdopodobnie największy w Tatrach, choć nie jest to do końca pewne ze względu na rozbieżności w różnych pomiarach zarówno Morskiego Oka, jak i Wielkiego Stawu Polskiego];
  • Głębokość: ~50,8 m [5 miejsce w Tatrach];
  • Pojemność: ~9 935 000 m³ [2 miejsce w Tatrach – jedynie Wielki Staw Polski jest jeszcze bardziej pojemny];
  • Długość linii brzegowej: ~2 613 m;
  • Lokalizacja: w Dolinie Rybiego Potoku, na wysokości 1395 m n.p.m. (Tatry Wysokie);
  • Pochodzenie: polodowcowe, cyrkowo-morenowe.
Morskie Oko - widok na Mnicha - lipiec 2008
Morskie Oko – widok na Mnicha – lipiec 2008

Morskie Oko zasilane jest przez Czarnostawiański Potok (wypływa z Czarnego Stawu pod Rysami) i Mnichowy Potok oraz okresowe cieki wodne. Zaś odwadnia go Rybi Potok, który później łączy się z Białą Wodą tworząc Białkę. W pobliżu Morskiego Oka znajdują się jeszcze 2 mniejsze stawy – Żabie Oko i Małe Żabie Oko (trochę oddalone od szlaku). Poza tym powyżej Morskiego Oka można dostrzec różne wodospady – przede wszystkim Dwoistą Siklawę, Niżnią Czarnostawiańską Siklawę i Wyżnią Czarnostawiańską Siklawę + wodospady okresowe.

Morskie Oko - lipiec 2012
Morskie Oko – lipiec 2012

Odbicia lustrzane – mocny atut Morskiego Oka:

Morskie Oko w świetle słońca nie wyróżnia się aż tak zacną przezroczystością wody, jak ma to miejsce choćby w przypadku pobliskiego Czarnego Stawu pod Rysami, ale gdy powierzchnia stawu jest stabilna (słaby wiatr lub jego brak) i zacieniona, to można liczyć na inne ciekawe efekty. Konkretnie chodzi o odbicia lustrzane, które na Morskim Oku potrafią być nadzwyczaj atrakcyjne. Szczególnie spektakularne bywa poranne odbicie z pięknie oświetlonymi Mięguszowieckimi Szczytami. Dlatego też poranne oblicze Morskiego Oka (bez tłumu i ze zjawiskowymi efektami) jest godne polecenia – warto je poznać.

-> Odbicia lustrzane – lipiec/sierpień 2012

Morskie Oko i Mięguszowieckie Szczyty - poranne odbicie lustrzane - sierpień 2014
Morskie Oko i Mięguszowieckie Szczyty – poranne odbicie lustrzane – sierpień 2014

W okresie zimowym Morskie Oko całkowicie zamarza (pokrywa lodowa standardowo utrzymuje się od początku grudnia do końca kwietnia (dokładnie to zależy od zimy, czasem okres zalodzenia może być znacznie krótszy lub dłuższy), a jej maksymalna grubość może przekraczać 0,5 m – w zimie turyści przechodzą przez środek tego stawu). Mimo w miarę surowych warunków, Morskie Oko zostało naturalnie zarybione. Występują w nim liczne pstrągi. Natomiast z okolicznej flory wyróżniają się limby.

Limby nad Morskim Okiem - sierpień 2012
Limby nad Morskim Okiem – sierpień 2012

Problem nadmiernego zatłoczenia:

Sama Droga do Morskiego Oka skupia prawdopodobnie aż ~15% całego ruchu turystycznego w Tatrach. Przypuszczam, iż może to oznaczać spektakularną liczbę ~0,75 miliona ludzi w skali roku (lub troszkę mniej). Stąd też nadmierny tłok nad Morskim Okiem stanowi jedno z najpoważniejszych współczesnych obciążeń dla tatrzańskiej przyrody (zwłaszcza, że wiele osób nie potrafi się poprawnie zachować – wciąż ogromna liczba „śmieciarzy” zasmuca). Skąd biorą się takie tłumy? Jedną z odpowiedzi jest niewątpliwa atrakcyjność Morskiego Oka i jego otoczenia. Poza tym to kultowy zakątek, który zalicza się do „listy miejsc, które trzeba zobaczyć”. W dodatku istotnym czynnikiem są ułatwienia dostępu -> transport konny zapewne ma swój spory udział w zwiększaniu skali obciążenia dla tatrzańskiej przyrody (poprzez dostawę pokaźnej ilości leniwych turystów). W ostatnich latach TPN zyskał okazję do zrezygnowania z transportu konnego na fali społecznego poparcia (sporo ludzi wykazuje oburzenie względem wykorzystywania koni na Drodze do Morskiego Oka), ale póki co jakoś nie kwapi się, aby problem właściwie rozwiązać (mało tego – powstał szkodliwy pomysł testowania kolejnego ułatwienia w postaci meleksów). Zatem widzimy niejasne podejście TPN do kwestii ochrony przyrody, która przynajmniej teoretycznie powinna być nadrzędnym celem parku narodowego. TPN skupia się na niepotrzebnej walce z pasjonatami (mam tu na myśli absurdalne przepisy typu nocna „godzina policyjna”, czy też zakaz pozaszlakowych wędrówek), podczas gdy poważne obciążenia dla przyrody są lekceważone.

Licznie odwiedzane Morskie Oko - lipiec 2012
Licznie odwiedzane Morskie Oko – lipiec 2012

Dojście:

  • Standardowa opcja: szlak czerwony Palenica Białczańska (984 m) -> Wodogrzmoty Mickiewicza (1100 m) -> Morskie Oko (1395 m) [suma podejść: ok. 430 m; długość dojścia: ok. 7,7 kmczas dojścia wg mapy topograficznej: 3 godziny 20 minut (powrót: ok. 2 godziny 50 minut)] – słynna Droga do Morskiego Oka, w sezonie letnim bywa bardzo zatłoczona (jedynie w miejscu z serpentynami szlak opuszcza drogę i umożliwia przejście krótszym wariantem);
  • szlak czerwony Obejście stawu (prowadzi dookoła całego Morskiego Oka) [suma podejść: ok. 50 m; długość przejścia: ok. 2,5 kmczas przejścia: ok. 35 minut];
  • Znaczna część turystów, którzy przybywają nad Morskie Oko, odwiedza również Czarny Staw pod Rysami, który położony jest w tej samej dolinie, 188 m powyżej tafli Morskiego Oka.
Widok z góry na Morskie Oko - lipiec 2012
Widok z góry na Morskie Oko – lipiec 2012

Baza noclegowa:

  • 2 schroniska nad stawem (nowe bliżej stawu, na wysokości 1406 m n.p.m., zaś małe stare odrobinę niżej, tuż obok głównego obiektu) + trochę oddalone 1 pole namiotowe PZA (w pobliżu Polany Włosienica) + bardziej oddalone 1 schronisko w Dolinie Roztoki;
  • Tamtejsza baza noclegowa bywa wykorzystywana przy okazji wypraw na Rysy i inne cele turystyczne (np. Świstowa Kopa + Dolina Pięciu Stawów Polskich, Szpiglasowa Przełęcz + Szpiglasowy Wierch, Kazalnica + Mięguszowiecka Przełęcz pod Chłopkiem, Wrota Chałubińskiego) oraz przy okazji wspinaczek taternickich (rejon Morskiego Oka stanowi bardzo atrakcyjne miejsce do uprawiania taternictwa powierzchniowego).

Galeria:

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s